Met de camper van een vriend trekken we voor het eerst met ons gezin eens noordwaarts: via Denemarken belanden we in Zuid-Noorwegen:
De eerste meters: Flekkefjord
Mijn eerste gravelrit in Noorwegen doe ik vanuit Flekkefjord. Een mooie ronde over lege asfaltwegen en een schitterende rollende gravelstrook van een kilometer of tien, dwars door de bossen en langs meertjes. Het is direct genieten, maar ook even wennen. In de Alpen of Ardennen ben ik behoorlijk bekend en kun je op basis van ervaring inschatten wat wel en niet kan. Hier is het allemaal nieuw. De routekeuze is beperkter dan je zou denken; er zijn simpelweg minder wegen en als je het gebied niet kent, is het lastig om in te schatten of die veelbelovende lijn op de kaart een fijne gravelweg is of een onbegaanbaar wandelpad. Alleen op pad gaan betekent dan maar even voor wat zekerheid kiezen, en dat is prima.
Odda en de Trolltunga-klim
Bij Odda, een toeristische hotspot, komen de eerste echte hoogtemeters. Een route over asfalt richting de Trolltunga, een van Noorwegen's meest toeristische plekken, zo blijkt. De klim is stevig en de naam t(r)olstraat past goed. Het uitzicht onderweg maakt veel goed en net voordat het begint te regenen haal ik de top en arriveer weer bij de camper. Timing is alles.
Voss en de Fjord Classic
Later in de trip doen we de omgeving van Voss aan. Gelukkig hebben we hier een mooi weerwindow te pakken, want de dagen ervoor was het wisselvallig. Ik leef me uit op een klim uit de Fjord Classic in dit stukje Noorwegen waar wel opeens veel gefietst wordt. Het klimwerk hier is lekker en eerlijk: je weet wat je krijgt en de uitzichten voer de ruwe natuur zijn fraai.
Gaustatoppen: de berg en de geschiedenis
Dat klimwerk valt echter volledig in het niet bij wat er nog op het menu staat: de Gaustatoppen bij Rjukan. Deze imposante berg is een icoon in Noorwegen, zichtbaar vanaf grote afstand en met een grandeur die je pas echt voelt als je er op de fiets naartoe rijdt. Maar het is niet alleen de berg die indruk maakt. De lokale geschiedenis rondom de waterkrachtcentrale, waar in de Tweede Wereldoorlog een indrukwekkende saboteursactie van de geallieerden plaatsvond om de Duitse productie van zwaar water te saboteren, vind ik zeker zo gaaf. Dat soort plekken waar landschap en geschiedenis samenkomen, daar ga ik goed op.
De klim zelf is behoorlijk.. steil, lang en met weinig beschutting bovenop. Jet echte verhaal speelt zich bovenop het plateau af: de wind. Zelden heb ik me zo wiebelig gevoeld op een fiets. Rukwinden die je letterlijk van je lijn blazen, en een afdaling die ik dan ook heel rustig doe, met de voeten los van de pedalen en af en toe stoppen bij een flinke vlaag. Schitterend, maar op de foto's ervaar je de wind niet. gelukkig maar...
Terug naar Kristiansand
Richting het einde van de trip komen we weer aan in Kristiansand en is er nog tijd voor een laatste ronde. Mooie luwe weggetjes zodra je de stad uit bent, idyllische boothuisjes langs het water en fraaie gravelstroken maken het plaatje compleet. Een mooie afsluiter van een trip die me heeft laten zien dat Noorwegen voldoende te bieden heeft voor de gravelfietser. Het is af en toe zoeken, de weersomstandigheden kunnen je verrassen, maar de ruwheid en desolaatheid van dit landschap liggen altijd om de hoek te wachten. En dat is precies wat het mooi maakt.
Praktische informatie
- Het stikt er van de campers en dat is niet voor niets — hoewel het overall prima weer was, is het behoorlijk veranderlijk. Een camper geeft je de flexibiliteit om je plannen aan te passen aan de voorspellingen
- Laagjes zijn key. Ook in de zomer kan het fris zijn, maar we hebben ook echt warme dagen gehad. Op alles voorbereid zijn dus
- Het gravel is niet heel grof, dus je kan met relatief weinig profiel goed vooruit. Ik had 40mm Pathfinders en kwam overal prima mee weg
- De Strava heatmap heeft weinig dekking hier qua gravel, en Komoot heeft me regelmatig een wandelpad ingestuurd — check je route dus goed vooraf. Lokale kennis of wat extra speurwerk voorkomt verrassingen