Tijdens de Tour van 2022 kwam deze hoge alpencol bij 't grote publiek onder de aandacht, en dat is te merken aan het wegdek en de nieuwe paaltjes. De verharde kant had ik echter al eens gereden in 2015. In verhalen van Willem, (fiets)vriend, met wiens gezin we deze week op vakantie waren, kwam ook wel eens de onverharde kant naar voren en dat deze een stevige uitdaging vormt, zelf sop een MTB.
Op een prima dag had ik de tijd om na een ochtendje rotsklimmen in de Claree vallei, zelf er met de gravelbike op uit te gaan. Ik vertrek vanuit het klimgebiedje en met een beetje zoekwerk (de gravelkant van de Granon is ook een MTB route) had ik de start gevonden.
Ik was tevoren gewaarschuwd over rotsachtige stukken en mogelijke hike-a-bike, maar het leek alsof de betreffende passage zo'n km of 3/4 voor het plateau, wel te doen was. er kwamen me zelfs 2 offroad motoren(!) tegenmoet.
Tocht highlights
De hoogteweg van de laatste paar km's is fenomenaal en heel de klim is een combi van techniek en steiltemasochisme
De klim zelf begint in de eerste 500m ofzo best ok, prima gravel, en wordt daarna steil, steiler en blijft dat voor zo'n km of 10. veel lange stukken rond de 9 a 11 % en af en toe zeker in het begin flinke uitschieters. Wederom blij met een 31 voor en een 42 achter zodat ik een beetje kan blijven draaien. Heerlijk rustig, best aardige ondergrond en mooie natuur. Ongeveer op de helft kom je langs het gehucht Granon, en hierna wordt het technischer. flink stenige stukken, goed laveren en dat met percentage van 10+ zijn geen eitje. Als je boven de boomgrens komt ben je langzaamaan in de buurt van de hoogteweg of plateau aan t komen en zijn de panorama's fantastisch. De laatste paar km's rekken zich nog best lang omdat de weg steeds weer wegdraait achter een volgende wand, maar het is hier heerlijk fietsen. Bijna vlak (1 tot 3% nog), prima gravelweg en mooie vergezichten.Ook hier is het weer idioot te beseffen dat dit soort wegen ooit voor militaire doelen zijn aangelegd.
Op het laatst haal ik nog een enkele e-biker uit met wie ik nog even klets en respect krijg voor de leg power. Vanaf de top is het daarna een listige 'duwende' afdaling waar je flink wat zwoegende racefietsers omhoog ziet harken. Blij dat ik deze heb volbracht is het over het asfalt weer teug naar de camping. Vanwege t lastige terrein duurde het wat langer dan verwacht en warm ik de pasta die nog klaarstaat even op. Top avontuurtje weer!
Praktische informatie
- Water/fonteintjes vind je onderweg niet, op de top is een berghut met prima 'tarte aux myrtilles'
- Ik reed 40mm banden met grof profiel en met niet heel veel druk (1,8 bar ofzo). Minder breed zou ik niet doen
- De Granon is hoog (2413m) dus hou rekening met flinke temperatuursverschillen
- Je bent hier aardig op jezelf aangewezen, veel fietsers of wandelaars ben ik iig niet tegengekomen